Weging van wenselijkheid Tata Steel

wat te doen met tata steel scenarios WijersHans Weijers komt met mogelijke scenario’s voor de toekomst van Tata Steel. Wat kunnen we doen en wat kost dat? Het lijkt een objectief verhaal van wat er allemaal kan, maar aan de kleurtjes te zien stuurt de onderzoekscommissie toch wel op optie nummer drie: akkoord gaan met het voorstel van Tata Steel Nederland met wat extra eisen en ook wat extra geld ter compensatie. Dus in plaats van simpelweg de tent sluiten tot ze zich aan de milieu-eisen houden gaan we tot drie miljard aan Tata geven om schoner (maar dus nog niet écht schoon) te gaan werken. Kortom, de vervuiler krijgt zijn zin en de omwonenden en de rest van Nederland betalen de rekening. En dat allemaal omdat er anders 9000 banen verloren gaan.

Persoonlijk zou ik zeggen: opzouten Tata. Voor die 9000 man vinden we wel een andere baan. Sterker, drie miljard (3000 miljoen!) steun gedeeld door 9000 is €333.300 per persoon. Lees verder

Moet je per se een collega spreken om een goede wervingstekst te kunnen schrijven?

Eeehhh… nee.

Ik zie hier op LinkedIn allerlei experts in arbeidsmarktcommunicatie bij hoog en laag beweren dat je echt absoluut geen goede personeelsadvertentie kunt schrijven zonder eerst te spreken met de mensen die het werk nu uitvoeren: de toekomstige collega’s.

Onzin.

In 1987 kwam ik als junior copywriter in dienst bij DeBussy, de moeder van alle arbeidsmarkt­communicatiebureaus. Sindsdien schreef ik vele duizenden vacatureteksten. Daarbij kreeg ik in hooguit een paar honderd gevallen vooraf een toekomstige collega te spreken. Meestal was daar de tijd en het budget niet voor.

Lees verder

Copywriter worden? Ga wat anders doen!

Als tekstschrijver moet je proberen je in te leven in de persoon die je probeert te overtuigen. Waarom koopt iemand precies dát product? Wat doet iemand besluiten om die bepaalde leverancier in te huren? Waar komen de klanten van jouw klanten hun bed voor uit?

Als je nooit in een fabriek gewerkt hebt, weet je niet hoe het voelt om fabrieksarbeider te zijn. Als je netjes de VWO-diploma hebt gehaald en daarna een HBO- of academische opleiding volgde, wat weet je dan van het leven en streven van mensen zonder hogere opleiding?

Hoe ouder je wordt, des te meer ervaring je opdoet. En hoe meer verschillende baantjes en omgevingen je hebt leren kennen, des te beter je je kunt inleven in andere mensen.

Mijn eerste baantje was kaasverkoper in de Hema. Daarna draaide ik een zomer lang productie in een rolhorrenfabriek. Ik stond één seizoen elke dag van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat kratten te sjouwen in een bollenschuur, was autoverkoper bij Stanley Dodge in San Diego, gidste als reisleider bussen vol buitenlanders door heel Nederland en liet me voor mijn debuut als journalist met Oud & Nieuw twee nachten insluiten in de Bijenkorf. Ook was ik een paar maanden diskjockey bij de live shows van sexclub Casa Rosso.

Pas rond mijn dertigste werd ik dan eindelijk copywriter. Eerst een paar jaar in vaste dienst, en daarna 30 jaar als freelancer, waarvan de laatste 23 jaar vanuit de Bourgogne. Ik werk het liefst voor klanten die de wereld beter maken, zodat ik kan schrijven over energietransitie, klimaatbeheer, anti-discriminatie, depolarisatie en andere ‘linkse hobbies’.

Oh, en inmiddels ben ik naast mijn copypraktijk ook weer twee dagen in de week reisleider, met Amerikanen door de Beaujolais. Daarnaast run ik samen met mijn Japanse vrouw een galerie aan huis.

Wat ik maar wil zeggen… gevarieerde ervaring maakt het je makkelijker om te snappen wat andere mensen beweegt. Dus als jij tekstschrijver (of art director of conceptontwikkelaar) wilt worden, adviseer ik je om er vooral ook iets naast te gaan doen. Kom je hok uit! Onderneem iets verrassends! Breek uit de band.

Geloof me: je krijgt alleen spijt van de dingen die je níet gedaan hebt.

De ware oorzaak van de crash van Fokker?

Eind jaren ’80 werkte ik als reisleider voor Delta Travel in Amsterdam. We deden incoming tourism, en ik gidste vooral groepen zakenlieden die de reis cadeau kregen van hun werkgever, als ‘incentive trip’. Maar er waren ook groepen met relaties van Nederlandse bedrijven. Een van die trips herinner ik me nog heel goed. Potentiële klanten uit verschillende landen, uitgenodigd door Fokker Aircraft, ik denk voor de introductie van de Fokker 70, een prachtig nieuw stukje Neerlands trots. Er zaten inkopers van vliegtuigmaatschappijen bij, maar ook ministers van Afrikaanse landen.

Fokker on The Wing

Lees verder

De onvermijdelijke taalprobleem* waarvan je wist dat die zou komen

Die boze mannetje blaast zijn kaak

Ik had het pas nog over ‘je kan’ en ‘u heeft’, waar ik me behoorlijk aan irriteer. En nu zie ik weer een andere fout die zich steeds vaker de kop opsteekt. Ik heb het over de vervanging van ‘de’ in plaats van ‘het’. Dit komt door al die allochtone buitenlanders, die geen mannelijk en onzijdig uit elkaar kunnen onderscheiden. Misschien zijn het mensen die alleen ‘the’ kennen. ‘The’ heeft dezelfde letters als ‘het’ maar dan door de war gehusseld. Die mensen zeggen dan ‘die meisje’ of ‘een grote raadsel’. Fout!
En het gaat echt niet alleen om Jan van de gestampte pet. Zelfs mensen met een hoog opgeleid niveau noteren dingen op als: “Maison Descartes was een instituut met een goede imago, die promotie maakte voor de Franse taal en cultuur.”

Een goede imago! Het instituut die!

Nee hè?
Ja, toch!

Helaas genoeg komen deze soort fouten niet alleen voor bij nieuwe of domme Nederlanders. Je ziet het ook bij zij die best weten dat het ‘het instituut’ is maar die er geen been tegen hebben om daar ‘die’ aan vast te koppelen.

Terwijl, taal is zóóó belangrijk om je goed uit je woorden te drukken! Dus gaan we allemaal een beetje beter uit onze doppen opletten, ja?

* in dit bericht bevat een tig aantal contaminaties. Kun jij er de vinger op wijzen?

Schande! LinkedIn beweegt zich richting Tinder!

Van de week stond er een verontwaardigd stukje op LinkedIn van een jonge vrouw die er moe van werd dat ze steeds flirterig benaderd werd op het zakelijke netwerkforum LinkedIn. Hoewel ik persoonlijk helaas nooit flirterig benaderd word, kan ik me wel indenken dat het irritant is als mensen telkens weer meer geïnteresseerd blijken te zijn in je uiterlijk dan in de inhoud van je aanbod. Je plaatst op LinkedIn immers artikelen om je professionele punten naar voren te brengen, niet om jezelf relatiegewijs in de etalage te zetten. Belachelijk!

Aan de andere kant… toen ik er eens beter op ging letten, viel me wel op dat er ontzettend veel jonge mensen zijn die een artikel schrijven over hun soms moeilijke maar altijd boeiende werk, hun diepe intellectuele inzichten en hun zakelijke aanbod. Types die dat artikel vervolgens afsluiten met een professioneel gemaakt portret dat je eerder in een glamour-reportage zou verwachten dan bij een zakelijk aanbod.

Bovenstaand de oogst van één LinkedIn-sessie!

Kijk, als je een personal trainer bent, dan kan ik me voorstellen dat je wilt laten zien dat je ook zelf fysiek heel aardig in elkaar steekt. En die vitamine-dame hierboven… ach, haar werk gaat over gezondheid, dus randgeval. Maar wat is de toegevoegde waarde van al die foto’s van smakelijke meiden en flitsende binken bij stukjes over recruitment, copywriting, marketing en de do’s en don’ts van de social media?

Natuurlijk, ik vind ook dat je mensen op LinkedIn niet moet lastig vallen met berichtjes puur en alleen omdat ze er aantrekkelijk uitzien. Maar hou dan ook op met het inzetten van je niet te versmaden uiterlijk bij de promotie van je professionele aanbod!

Want wat maakt het uit of je copywriter of recruiter een lollig snoetje heeft? Misschien is een lelijke oude tekstschrijver of een uitgezakte grijze pensioenplanner wel véél beter in tekstschrijven of pensioenen plannen.

Denk daaraan de volgende keer dat je een leverancier zoekt op LinkedIn. En geef ook de oude lelijkerds een kans!

Ai, ai, ai… schamperen naar het graf

Copywriters, tekstschrijvers, vertalers… ze krijgen allemaal te horen dat hun vak ‘bedreigd’ wordt en dat Artificial Intelligence binnen afzienbare tijd hun werk over zal nemen. Maar is dat ook echt zo? De meningen lopen uiteen.

Een deel van de creatieve geesten erkent dat kunstmatige intelligent nu wel héél slim wordt. Zij proberen te bedenken hoe ze voordeel kunnen halen uit Ai. Kan de computer ze misschien helpen om hun werk sneller, beter, foutlozer te doen? Ze verdiepen zich in de mogelijkheden, testen, experimenteren en passen Ai in binnen hun bestaande methoden. Ze zien Ai als een nuttig stuk extra gereedschap.

Andere tekstprofessionals doen schamper over de vermeende dreiging. Ik was er zelf ook zo-een. Ik deed wat testjes met Chat GPT die spectaculair mis gingen, omdat de robot saaie, formalistische teksten produceerde en zelfs feiten verzon om zijn verhaal rond te krijgen.

Aan de andere kant was ik toch wel onder de indruk. En ik had ook al goede ervaringen met Ai. Zo gebruik ik al een paar jaar elke dag de vertaalcomputer DeepL voor mijn Lees verder

Recept voor een gelukkig jaar.

Iedereen wenst elkaar deze weken een Gelukkig Nieuwjaar, met de beste wensen, veel geluk en gezondheid voor 2022. De WhatsAppjes, sms’jes en andere online boodschappen van mensen die ik verder amper spreek overspoelen mijn digitale accounts.

Persoonlijk word ik daar balsturig van. Dat geldt ook voor andere gelukswensen, vooral online. Iemand is jarig of beleeft een ander heugelijk moment, zoals een geboorte of een jubileum, en krijgt daarvoor van iedereen de allerhartelijkste felicitaties, gelardeerd met GIF-animaties van klappende handjes en dansende ballonnen en bloemen. Ik denk dan: “Sodemieter op. Daar ga ik niet tussen staan!

Natuurlijk slaat mijn houding nergens op. Een felicitatie kost amper moeite en de ontvanger is waarschijnlijk blij als ik wél een duit in het al overvolle zakje doe. Soms, als ik de prestatie echt de moeite waard vind, probeer ik op zijn minst mijn commentaar nog enigszins inhoudelijk, ironisch of grappig te maken, zodat het niet verdrinkt tussen de clichés. Maar ook dan blijft het een beetje tegen heug en meug.

Bovendien is wat nieuwjaarswensen betreft de overgang van 2021 naar 2022 of van 31 december naar 1 januari ook maar tamelijk willekeurig. Onze jaartelling begon pas vier tot zes jaar ná de geboorte van kindeke Jezus en de Gregoriaanse kalender mag dan tamelijk logisch in elkaar zitten, uiteindelijk klopt het nét niet. We moeten eens in de vier jaar een hele extra dag toevoegen omdat anders op den duur 31 december midden in de zomer zou vallen.

Het zijn maar afspraken mensen! Is het niet veel leuker om af en toe iemand uit je omgeving zomaar een welgemeend en gericht compliment te geven?

“Jan, ik moet altijd ontzettend lachen om jouw tweets. Bedankt!”
“Hoi, Annie, wat maak jij prachtige natuurfoto’s! Complimenten!”
“Onder de indruk hoe je gisteren die online ruzie hebt gesust. Respect!”
“Ik wilde op het feest niks zeggen, maar je zag er fantastisch uit in die jurk!”

Wedden dat dit soort positieve feedback veel méér impact heeft op de kwaliteit van iemands leven en geluk dan één obligaat ‘Beste wensen!’ rond de jaarwisseling? Probeer het maar, voor een echt gelukkig nieuw jaar!

Borstklopperij met landing en werving

Lekker als dingen lukken. Tijd voor een partijtje pochen… Het begon met een mailtje vanmorgen:

Gregor,
Je teksten zijn weer fenomenaal!
Albert

Dat ging om een viertal landingspagina’s voor CAPAS bedden, op maat geschreven voor specifieke zoektermen. Nou ken ik deze klant al want ik schreef eerder de website vol. Dus kon ik relatief makkelijk nieuwe pagina’s schrijven met voldoende content om Google wat te bikken te geven. Maar toch leuk als na inleveren van een voorstel ‘fenomenaal’ het enige commentaar is.

Daar kwam nog een ander bericht overheen, en wel over een wervingsactie die ik gedaan had voor Bergnet – Pechhulp, Autotransport en Berging. Dat is een organisatie die mensen met panne helpt met reparatie ter plekke of door ze weg te slepen naar veiliger oorden. Bij Bergnet zochten ze al een tijdje een intern coördinator of planner voor al die klusjes die dag en nacht (en dan vooral tijdens de spits) binnenstromen. Lees verder

Ook Sprout last van degebrek

Is het weerstand tegen de mode om alles genderneutraal te maken? Invloed van het Afrikaans? Of gewoon onzorgvuldigheid? Hoe dan ook, de ‘de’-ziekte grijpt om zich heen. Waar eerst vooral Amsterdamse schoffies ‘het’ links lieten liggen en kozen voor ‘die meisje’ en ‘de plein’ zijn er nu ook serieuze journalisten die het verschil tussen mannelijk en onzijdig niet meer kennen. Soms levert dat grappige misverstanden op. Bijvoorbeeld als je schrijft over een groeiende populariteit van ‘de snelle jacht‘. Ik denk dan aan het door windhonden opdrijven van klein wild om de vossen en konijnen vervolgens met mitrailleurs af te schieten. Lees verder

Tijd om te bloggen?

© Photo by Matt Hardy from Pexels

Je hebt al een tijdje een mooie site, gevuld met de juiste zoekwoorden om online gevonden te worden door potentiële klanten. Met een aantrekkelijke homepage, pagina’s over je producten en diensten, een ‘Over ons’-pagina, wat quotes van klanten en natuurlijk een contactpagina. Alles wat je klant moet weten, staat er op. “Klaar.”, zou je zeggen.

Klaar? Tijd om te bloggen!
Nu het nieuwtje van je site er af is, is hoog tijd om je bestaande en nieuwe klanten bij de les te gaan houden met lekker leesbare stukjes over ontwikkelingen in de markt, hete hangijzers, opvallende voorvallen en intrigerende weetjes. Tijd dus, om te gaan bloggen! Het grote voordeel van blog-artikelen is dat je daarmee je klant vanuit een frisse invalshoek benadert. Lees verder

Wat is schoner, zonnepanelen, windmolens, of kernenergie?

De strijd tussen ‘fossiel’ en ‘alternatief’ lijkt te zijn beslecht. Al zijn er nog steeds zat mensen die de opmars van elektrische voertuigen als een persoonlijke nederlaag zien, en die elke strohalm aangrijpen om hun keuze tégen auto’s op batterijen en vóór plofmotoren te verdedigen. Hun argumenten houden soms ook heel aardig steek. De batterijen in een Tesla of Zoë zijn duur en hebben niet het eeuwige leven. Bovendien zitten er schaarse materialen in, die vaak in mensonterende omstandigheden worden gewonnen en lastig te recyclen zijn. Toch heeft inmiddels ook de traditionele auto-industrie begrepen dat de toekomst 100% elektrisch is. Sommige merken beloven al om vanaf 2025 alleen nog maar elektrische auto’s te gaan produceren.

Elektriciteit groeit als kool
Zoals in de 19e eeuw de steenkoolmijnen als paddenstoelen de grond in schoten om de stoommachines in de fabrieken te stoken, zo is nu het opwekken van elektriciteit mede als Lees verder

Een revolutie in hoogwaardige PREMIUM copywriting van duurzame topkwaliteit

Op de WC lees ik altijd wat Nederlandse weekbladen, zoals de PS van Het Parool en Volkskrant magazine. In een daarvan kwam ik deze advertentie tegen. En maar goed dat ik zat waar ik zat, want ik kreeg er spontaan spuitpoep van. Wát een hoogdravende lulkoek.

Het begint al met de kopregel: Ich bin Undiemeister® Dat werkt als je een Merk bent. En dan liefst een Duits merk. Ich bin Audi. Dat kan. Dan identificeert de klant zich met jouw sterke imago, je techniek, kracht, souplesse. Dan ben je wat. Maar ‘Ich bin Undiemeister®‘? Wer zum Teufel ist Undiemeister®? Dan klinkt ‘Ich bin Zeeman‘ nog beter! En dan dat pretentieuze Lees verder

Toffe site van tof bedrijf is tof

Wyser is gespecialiseerd in ICT-functies in beheer, operations en user supportBehalve in situaties waarin er een enorme pan snert in het spel is, houd ik absoluut niet van opscheppen. Maar soms moet het gewoon, omdat het eindproduct zo smeuïg en vet is. Neem nou de website www.wyser.nl, waar ik de teksten voor mocht doen, in opdracht van Reclamebureau ONyVA (al ruim 25 jaar klant van Krek.!). Ik schreef de site op basis van gesprekken met de klant, de stoere foto’s zijn van Sebastiaan Knot en Hans Bulthuis van ONyVA deed de vormgeving. Origineel lettertje ook!

Hoe Fake News mij een klant kostte

Ik kwam een accountmanager van een klant tegen op Facebook. Ze deelde er een filmpje van een of andere malloot die met een grote luidspreker en een microfoon naar een Engels ziekenhuis stond te toeteren dat het aankomende COVID vaccin je DNA blijvend zou veranderen en dat MIT een deep state organisatie was. Lees verder

Hoe krijg je een copywriter op de kast?

Een dezer dagen schreef ik een wervingstekst waar het reclamebureau een beetje van schrok. Het was namelijk geen overdreven positief PR-verhaal, maar een realistische beschrijving van de functie, inclusief informatie over wat achterstanden die weggewerkt moesten worden en uitleg over welke kansen het bedrijf in de toekomst wilde onderzoeken.

Ik schreef de advertentie op basis van een interview met de vacaturehouder, de toekomstige manager van de te werven kandidaat, dus inhoudelijk klopte het. Lees verder

Néerlandais en France

Ik bedoel met deze kopregel niet ‘Nederlanders’, maar Nederlands in Frankrijk. Je komt het regelmatig tegen bij de grote internationale supermarkten, zoals Carrefour, die dezelfde producten ook in België verkopen. Je zou denken dat deze miljoenenbedrijven professionals in dienst nemen om de verpakking van hun huismerk-artikelen tiptop te verzorgen. Met een fraaie vormgeving en correcte teksten. Vooral dat laatste is niet eenvoudig. Zeker niet als het gaat om de Nederlandse taal. Dat blijkt voor de Franstalige verantwoordelijken bij Champion (tegenwoordig Carrefour) soms zelfs een onneembare hindernis. Ze besteden het uit en hopen dat het voor elkaar komt. Ik heb in het verleden diverse voorbeelden van kromme vertalingen vastgelegd. Hier een selectie, uit de oude doos. Lees verder

Duet met Colette : Unforgettable !

Het nummer ‘Unforgettable’is vele malen gecovered, maar werd vooral bekend in de versie van Nat King Cole. Na zijn dood kreeg de song opnieuw bekendheid toen dochter Nathalie Cole een versie opnam waarin ze Unforgettable tijdens een concert live zingt in een duet met de video van haar vader. Dit duet kwam ook op de plaat terecht.

Ik ben nog niet dood. Daar profiteer ik nu graag van om Unforgettable in levenden lijve te zingen met mijn prachtige dochter Colette. Zij vanuit Tokio, Japan, en ik hier in Tournus, Frankrijk. Dat is een heel eind weg, maar de muziek brengt ons dichter bij elkaar.

“THE PRIMARIES” (part 1) Opening next in a movie theatre near you!

In every single effing American heroes movie, the story develops more or less along the same lines.

On the one hand, there is this good guy fighting for his principles. He’s not very glamorous, buys his suits off the rack. But he’s a straight up fellow, who says it like he feels it, honest to the bone.

And then there is this other guy. On the outside, he looks like a father figure. Lots of people fall for his facade end think he is the righteous one. But as the story develops, we learn that he has a double agenda. He lacks a moral compass, can be bribed to do things that might hurt other people. Under all his good heartedness is a dark calculating soul, ruthless and cold. What’s more, around younger women he can be a bit creepy.

We, the spectators, we don’t like him.

In the beginning of the movie, everything seems to be going the good guy’s way. He has a good job, a happy family, the team that he coaches is winning in a local competition. But then, he is met with adversity. The clan around his opponent, who still posing as a warm friend, is silently digging at his foundations. They are spreading rumours about him. They buy off his clients to change camp. Twist his words to smear his image in the public eye. Send spies to find out the strategy of his sports team. Without scruples, they slowly but surely work at the downfall of the good guy. Our hero falls on hard times, finds himself in dire straights, sees old friends turning away and join the competition. His team starts losing one match. Then a second match. His business is not doing so well. And even if he himself keeps believing in a positive outcome, more and more people, even within his team, are wondering if he can actually hack it.

At a certain point in these type of movies, all seems lost for our protagonist. Destitute, he is gripping at straws. His opponent stands straight, looks down at his fallen figure and mocks him. Guffaws and offers insincere sympathies. Asks him to relent, to give up. To step down.

This is the scene where we are now, in this scenario called ‘The Primaries‘. And anyone who has ever seen an American movie, knows what is going to happen next. What needs to happen next. The friends rally around the hero. They conquer their fears, get together, put their shoulders to the wheel. And then…

…it is up to you to write the end of this story. Make it happy!

Joe is a nice guy. Unfortunately that is all he is.

I’ve been following the discussions in some Bernie and AOC groups for a while now, and it strikes me that Biden-supporters are defending their candidate without ever using real arguments. “Joe is a nice guy”, they say, “He can beat Trump.” If you point out the strongly right wing decisions Biden has made over the years, they strike back with: “Yeah, but… Joe is relatable. He can beat Trump.” Explain that it is hard to beat Trump if you can’t seem to hold a train of thought, keep slurring your words, think Super Tuesday is a Thursday and call your opponent ‘Mr. President’, they smile and say: “Maybe, but everybody likes Biden. He can beat Trump.” Then – a bit exasperated – finally you give a list of proven accomplishments and positive social policies Bernie Sanders has been fighting for during the last 4 decades. Like free healthcare for all, $15 minimum wage, equal pay for women, black rights, free education. Peace! All things Biden has voted against. After your compelling argument-filled plea, the Biden supporters will tell you you sound like a Bernie Bro and that nobody likes Sanders. Plus… “Sanders can’t beat Trump.”

I’m sorry, but why can’t they take a step back and look at the the reality of the situation? Biden is a liability. He has too many skeletons in the closet and weak points, real or imagined, that Trump can attack. Mentally, he is certainly not Trumps superior. He’ll be massacred in one-on-one debates.

So why do so many democrats keep touting the virtues of mr nice guy Biden? I think the powers that be (republican and democrats) are pretending Biden is the best choice because they are pawns of big money. They want to hurt the chances of Sanders, who is going to upset their apple cart. They don’t want equality, power for common people, free healthcare and education for all. They just want to preserve the status quo and their jobs.

Dear Joe-fans, please realise… if you go for Biden and by some miracle of technical intervention (probably involving a ventriloquist and an intricate set of remote controls) he does beat Trump, you’ll be dealing with an incompetent corporate puppet for at least four more years.  With every government decision, you’ll be wondering who is pulling the strings and calling the shots. You can be certain that with Biden behind the wheel, the real drivers will be big business banks, oil companies, chemical multinationals and pharmaceutical giants.

The truth is, between the two democratic candidates, Sanders is the only one with the resilience, the real world knowledge and the wit to actually beat Trump. Bernie is not in the race for money, glory or personal power. He is sharp as a tack, can debate rings around Trump AND wants the best for the people of the United States. If the DNC steps back and allows him to win – by simply letting the people decide without tampering with the election – Bernie will bring democracy and honesty back to the White House. And then maybe, just maybe, the world as a whole might have a chance to survive these difficult times.

Wat kost een nieuwe medewerker? Dat hangt ook af van de wervingstekst.

Het werven van nieuwe mensen kost tijd en energie. Er gaan gewoon de nodige mensuren in zitten. Functieprofiel opstellen, dit vertalen naar een wervende tekst, vervolgens de reacties doorpluizen, kandidaten afwimpelen of uitnodigen, selectiegesprekken voeren, eventueel een assessment organiseren, nog meer afvallers berichten, onderhandelen met de beste kandidaten en uiteindelijk een daarvan aan boord verwelkomen.

Slechte werving kost nóg meer tijd en energie

Een wervingsactie die niet goed doordacht is, kan op verschillende manieren de kosten opdrijven. Is de tekst te selectief of zijn de eisen te zwaar ten opzichte van het salaris en het imago van de werkgever, dan solliciteert er niemand. Dit betekent een hernieuwde wervingsactie, extra kosten en tijdverlies.

Is de advertentie te wervend en te oppervlakking of stel je onvoldoende eisen voor de zwaarte van de functie (en de bijbehorende beloning) dan regent het sollicitaties en ben je Lees verder

Wervende vacatureteksten via wervendevacatureteksten.nl

wervingsteksten, personeelsadvertenties schrijvenIedereen die mij een beetje kent, weet dat ik al heel lang teksten schrijf voor personeelswerving. Mijn eerste vaste baan was copywriter van personeelsadvertenties bij De Bussy Arbeidsmarktcommunicatie. Indertijd schreven we wervingsteksten op basis van briefings die door de klant naar het bureau werden gefaxt.

‘Faxen’ ging met een speciaal apparaat, een ‘fax’, die bij de klant A4’tjes inscande en het signaal via de telefoonlijn verzond naar een andere fax, die het min of meer identiek uitprintte. Wel moest je dan vaak nog terugbellen naar de verzender om te vragen wat er op stond, want het resultaat was niet om ehhh… over naar huis te schrijven. Lees verder